Mien, de bejaarde schoonmaakster, is haar zwabber en plumeau vergeten en dus maakt ze deze keer de schwanz van de baas des huizes maar weer eens grondig schoon. Met haar ouwe geile tongetje begint ze eerst onder het randje van zijn harde duitse helm. Daar is al lang niemand meer geweest zeg, lacht ze. De vlijtige werkster is ondertussen al zo nat als een spons en stort zich dus gauw soppend over zijn grote steel heen. Opruimerig als ze is laat ze hem diep in haar gerimpelde kutje verdwijnen. Met hart en ziel maakt ze zijn puddingbuks tot de laatste drup leeg.
